plaatjenieuwsbrief

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief.


We voelen allebei dat het goed is

Normaal gesproken zijn de muziek, de fluitende vogels en soms spelende kinderen van buiten de enige geluiden tijdens de massage. En verder is het stil. De gesprekken bewaren we doorgaans tot erna, dan praten we als er behoefte aan is, over wat er was tijdens de massage. Maar soms gaat het anders. Zoals vanmorgen met Ineke.dat het goed is

Ontvangen

Ze woont vlakbij, is al met pensioen en komt altijd op de fiets. Weer of geen weer. Ze houdt van fietsen en van massage. Een keer in de 6 weken komt ze op tafel liggen en geniet ze van alle aanrakingen op haar rug, benen en voeten. Ze kijkt altijd weer uit naar deze ochtenden die ze zichzelf gunt. De eerste massage kreeg ze van haar dochter cadeau voor moederdag en sindsdien komt ze elke 6 weken terug. Massage hoort bij haar vertelt ze, ze heeft zelf ook ooit een massagecursus gevolgd, dat was toch niet zo haar ding. Maar op de tafel liggen en ontvangen gaat haar nu heel goed af. Haar voeten waren in het begin ‘verboden’ terrein, daar mocht ik niet aankomen. We hebben erover gesproken wat dat was en na verloop van tijd mocht ik ze wel aanraken en weer iets verder ook masseren. Nu kan ze zich niet meer voorstellen dat ze dat niet wilde. Ze ligt steeds meer ontspannen op de tafel en ze volgt mijn handen, zegt ze.

Zieke kleinzoon

Nu is haar kleinzoon ziek, ernstig ziek. Hij is aan zijn rolstoel gekluisterd, heeft grote verstandelijke beperkingen en is een hele vrolijke jongen. Sinds kort woont hij vlakbij haar en kan ze op de fiets naar hem toe. Ze vertelt graag over hem, hoe blij hij is als ze komt, dat hij tegen haar tas tikt omdat hij weet dat het boekje over auto’s erin zit en dat ze graag samen gaan wandelen, hij in zijn rolstoel en zij erachter. Liefst langs de grote weg waar veel auto’s en geluiden zijn, want daar houdt hij zo van. En nu is hij ziek. Zijn lach bij binnenkomst is er nog wel, maar verder heeft hij geen puf voor iets. Alle hulp die hij nodig heeft is er, de artsen doen wat er mogelijk is, zijn ouders staan hem bij waar het kan en hij wordt omringd met liefde en aandacht.

Haar ademhaling zakt dieper en dieper

Het gaat Ineke aan het hart en ze ziet het verdriet en de kracht van haar dochter en haar man, de ouders van de zieke kleinzoon. Hun contact is hecht en momenteel is hij het waar Ineke’s wereld om draait. Terwijl ze erover vertelt, zakt haar ademhaling. Ik leg mijn handen op haar rug en laat ze er even stilliggen. Ze ademt dieper en komt meer tot rust. En meer in haar lichaam, en ze praat langzamer. We voelen allebei dat het goed is.

Zonder woorden masseer ik haar nog iets langer en als het klaar is dek ik haar toe met een warme deken. Ik verlaat de ruimte en laat haar even liggen met het geluid van de muziek, vogels en spelende kinderen op de achtergrond. Als ik even later weer terugkom met een kop thee slaakt ze een diepe zucht. ‘Dat was fijn’ zegt ze. ‘Heel fijn!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *