plaatjenieuwsbrief

Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief.


Stil in mij

‘Stil in mij’ waren de woorden van mijn moeder op mijn vraag hoe de mededeling van de artsen dat ze niets meer voor haar konden doen, was. ‘Stil in mij en de wereld draait door’ zei ze nog een keer. Een maand na deze woorden is mijn moeder overleden ten gevolge van kanker met vele uitzaaiingen. In de week na haar begrafenis hoorde ik het lied van ‘Van Dik Hout’ op de radio en de tranen stroomden royaal over mijn wangen. Het was schrikken, maar het was ook oké. Ik heb daarna dit lied nog vaak opgezocht en beluisterd. En vele tranen gehuild….20160812_143955-small
De tekst van het lied gaat over iets heel anders, maar voor mij is dit lied voor altijd verbonden aan mijn lieve moeder. Ik kan nu, bijna 12 jaar later het lied zonder tranen horen. De herinnering aan mijn moeder met al haar liefde is er telkens weer.

‘Misschien heb je een troostlied’ zei Mayke tijdens haar workshop ‘Schrijf je eigen lijflied’.  Bij mij kwam meteen ‘Stil in mij’ als een pop-up naar boven.
Nu is mijn vader ziek. Hij lijdt aan dementie en het contact tussen ons wordt steeds moeilijker, er is minder tekst, het wordt stiller.
Plots is er de behoefte om op dit lied mijn lijflied te gaan schrijven. Als een dankwoord aan mijn vader. Dat hij een goede vader was. Ook op de moeilijke momenten en in lastige tijden. Het moest een stil lied worden met weinig woorden maar wel in verbinding. In de dagen na deze workshop was ik in gedachten veel bij mijn vader. En bij het lied, en bij de tekst. Wat wil ik hem nu nog zeggen? Na 4 dagen was ik eruit. Zingen dat hij het goed heeft gedaan en dat de liefde altijd zal blijven bestaan was genoeg.

Het is een mooi, kort en krachtig lied geworden. Precies zoals ik het wilde hebben, precies passend. Ik heb het met begeleiding voor stem en tempo gezongen. Eerst was het ‘gewoon een lied’, en gaande weg voelde ik dat veranderen. Bij het 2e couplet zag ik mijn vader voor me, zoals hij nu is en alsof hij zat te luisteren….ik kreeg een brok in mijn keel…ik werd stil…en kon even niet verder zingen, de tranen rolden over mijn wangen. Het was mooi, het was ontroerend, en het werd echt even stil in mij…
Het was goed. En fijn.
De cirkel is rond. Nu is het lied van mijn moeder, ook het lied van mijn vader geworden. En dat klopt helemaal.  Het past helemaal bij de liefde die mijn ouders voor elkaar hadden.

‘Zooo stil in mijijij…’

Carla.

7 Responses to Stil in mij

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Weekenden

24 – 26 november 2017

26 – 28 januari 2018

23 – 25 maart 2018

11 – 13 mei 2018

15 – 17 juni 2018

5 – 7 oktober 2018

16 – 18 november 2018